Aspektualnost I temporalnost u iskazivanju prošlosti i pretprošlosti u slovenskim i neslovenskim jezicima

Abstract

Autor razmatra iskazivanje aspektualnosti i temporalnosti u slovenskim i neslovenskim jezicima zadržavajuci se prvenstveno na srpskohrvatskom kao slovenskom i italijanskom kao romanskom i navodeci konkretne primere iz originala i prevoda, pri čemu ima u vidu samo sredstva koja služe za iskazivanje anteriornosti. Zaključak je da italijanski, kao i ostali romanski jezici, ne poznaje aspektualnost u slovenskom smislu, dok se slučajevi sintaksičkog iskazivanja ove pojave u romanskim jezicima mogu pripisati jedino indoevropskom pravidu.